[TE]การบ้านฤดูร้อน

posted on 31 Aug 2013 00:03 by argarargar in TE
 

 

คำเตือน เอ็นทรี่นี้มีตัวหนังสือเต็มไปหมด

 
--------------------------------------------------------
 
 
เอ็นทรี่นี้เนื่องมาจาก
 
 
ผู้ส่งการบ้าน
 
 
--------------------------------------------------------
 
 
ว่าจะทำการบ้านแท้ๆ....
 
ใครใช้ให้มันพามาทะเลวะ!!!!!
 
 
 
 
 
โชคดีที่เมืองนี้มีทะเลใกล้ เรียกได้ว่าใกล้ -มาก- เพราะแค่ขับมอเตอร์ไซค์ผ่านโรงเรียนฮาเนะงาซากิมาแค่ไม่เท่าไหร่ก็เจอผืนน้ำสีครามตัดกับท้องฟ้าสีน้ำทะเล ... เออไม่ผิดหรอกเพราะท้องฟ้ามันสีน้ำทะเลจริง ๆ ว่ะ
 
 
 
หลังจากปั่นมอเตอร์ไซค์คันเก่งกลับมาจากซื้อของกินแล้ว เท็ตโซ มันก็วิ่งไปลุยคลื่นเล่นซะแล้ว แดดเปี้ยงปร้างขนาดนี้แกยังกล้าออกไปย้อมสีผิวอีกนะ ร้อนตับแตกอีกจนกล้วยช๊อกโกแลตมันจะละลายหมดแล้วเนี่ย ไม่รู้ไปเอาพลังงานมาจากไหน
 
 
"เฮ้ย!! มาช่วยกันหน่อย!!!"
 
 
ตะโกนสุดเสียงไปไอ้หัวเขียวก็หันมา แล้ววิ่งดุ๊ก ๆ กลับมา เท้าเปียกทรายติดเต็มไปหมด ถ้าแกทำเต้นท์เปื้อนล่ะฉันจะถีบแกลงไปแถวป่าช้าหลังศาลเจ้าแล้วตอนเช้าค่อยมารับ
 
 
"โห ซื้อมาเยอะขนาดนี้จะกินกันหมดเรอะ - _ -" "
 
 
มันทำหน้าหน่ายใส่ของที่ซื้อมา มียากิโซบะชามใหญ่ แตงโม ปลาหมึก เนื้อ และไก่เทอริยากิ กล้วยช๊อกโกแลต เอ้า ก็คนสั่งทั้งหมดนี่นะ มัน -แก- ไม่ใช่เหรอวะ
 
 
"หมดไม่หมดก็ยัด ๆ ไป ซื้อมาแล้ว กินไม่หมดจะยีหัวแก" ทำท่าจะยีหัวจริง ๆ แล้วมันก็โยกหลบ
 
 
"ไม่หมดก็เก็บไว้แล้วกัน"
 
 
มันพูดทั้งที่เคี้ยวกล้วยช๊อกโกแลตงั่ม ๆ เอ๊ะ ไอ้นี่....ดันกินของหวานก่อนของคาว ไม่สนมันแล้ว ฉันกินยากิโซบะก่อนก็ได้
 
 
ลมทะเลเย็นดี คงเพราะเลือกทำเลเหมาะ ๆ ใต้ต้นไม้ใหญ่ริมดงโขดหิน ต้นไม้มันยื่นลงมาจากด้านบนพอดีบังเงาแดดได้แทบมิด ไม่อย่างนั้นฉันกับมันคงได้เป็นปลาหมึกปิ้งเสียบไม้ตายคาชายฝั่ง แสงแดดจ้าลอดเงาใบไม้ส่องลงมาเป็นจุด ๆ ลงบนตัวฉันกับตัวมันและเสบียง ก็สวยดี แต่นี่ไม่ใช่การบ้าน
 
 
 
ทีแรกว่าจะทำง่าย ๆ เอากระจกสะท้อนแดดส่องไปที่กำแพง แต่โดนลากมาทะเลแล้วก็ช่วยไม่ได้แฮะ
 
 
เหม่อมองไปที่ผื่นทะเลมีคลื่นซัดฝั่ง ส่งเสียง -ซ่า- -ซ่า- มีนกนางนวลร้องแกว๊ก ๆ เบา ๆ เกาะกันเป็นหมู่อยู่ตรงโขดหินตรงโน้น พวกนี้ก็ไม่ใช่การบ้านอีกนั่นล่ะ
 
 
 
การสะท้อนรึ..
 
 
 
นึกแล้วก็เหม่อมองไปยังผืนน้ำระยับ สะท้อนไอแดดส่องประกายเหมือนเพชรล้อคลื่นที่ซัดสาดชายฝั่ง มองทอดไปไกลกว่านั้นก็เห็นผืนน้ำสะท้อนผืนฟ้า สะท้อนกระทั่งเมฆขาวที่ลอยอ้อยอิ่ง กระทั่งนกนางนวลที่บินโฉบอะไรสักอย่างอยู่
 
 
"มองอะไรวะจิน" เท็ตโซที่ย้ายไปกินแตงโมแถมถุยเม็ดลงทรายถาม
 
 
"เดี๋ยวมา ทำการบ้านแป๊บนึง"
 
 
หยิบไอโฟนคู่ใจลุกขึ้น วางยากิโซบะที่ยังกินไม่เสร็จลงข้างตัว แล้วเดิน ๆ ออกมาจากตรงที่นั่งพักหน่อยหามุมดี ๆ เอาล่ะ ตรงนี้นี่แหละ
 
 
 
 
แชะ!
 
 
 
 
 
 
 
 
"ถ่ายรูปทะเลทำการบ้านเหรอวะ" เสียงเท็ตโซที่กินยากิโซบะอยู่ถาม มันจะกินเร็วไปไหน..
 
 
"เออ เสร็จแล้ว เดี๋ยวเอากลับไปปริ้นท์ที่บ้าน"
 
 
เดินมาทิ้งตัวลงนั่ง หยิบไก่มางับไม้หนึ่ง
 
 
"เล่นง่ายนะแก"
 
 
"เออ ยากกว่าเอากระจกมาส่องหน้าแล้วกันว่ะ ..มั้ง"
 
 
 
เอาตรง ๆ ถ้าไม่ได้เป็นหัวหน้าชั้น การบ้านเนี่ยเขาไม่ทำหรอก ไม่รู้สิ แต่ก็ทำไปแล้วนี่นะ มาขนาดนี้แล้วมันก็ต้องส่งล่ะ
 
 
 
มุราตะ จิน ปี 3 ห้องB เลขที่ 13 ส่งการบ้านว่ะจารย์
 
 
 
--------------------------------------------------------
 
ขออภัยสำหรับคำหยาบคายทุกๆคำครับ
มันเป็นตัวละครดิบแบบนี้แหละ
OTL
 
 

Comment

Comment:

Tweet